Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4128 K.2013/5379

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 tarih ve 2007/136-2010/205 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/03/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait "1990-1995 Yılları Arasında ... Adliyelerine Yansıyan ..." adlı yüksek lisans tezinin tez danışmanı olan davalı tarafından büyük bir kısmının kaynak gösterilmeden kopya edilmek sureti ile " ..." ismi ile yayınladığını ileri sürerek, müvekkilinin ...ten doğan haklarına davalı tarafından yapılan tecavüzün ref'i ve men'ini, maddi ve manevi tazminatın tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacının müvekkiline yönelik suçlamalarının gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin dava konusu olan kitabı dışında 14 adet yayınlanmış kitabının olduğunu, davalının ensest konusunu da içeren ders kitaplarının üniversitelerde okutulduğunu,davacının tezinden intihal yapmasına ihtiyacı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, normal alıntı sınırı aşılarak kitabın büyük bölümünün aynen alındığı ve intihal bulunduğu,davalının davacının ismi ve eserine atıf yapmadan kitap bilgilerinin orantısız bir içerikle aynen kullanmasının davacının eseri üzerindeki maddi ve manevi haklarına tecavüz oluşturduğu, ancak kitabın tamamının alıntılardan oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.