KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/4598 E., 2012/11052 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Ladik Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ladik Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/10/2010 tarih ve 2009/150-2010/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, kullanmış olduğu tüketici kredisi sebebiyle müvekkili nezdinde ferdi kaza sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ve davalı kurum çalışanı olan ...'ın, elektrik arızasını gidermek üzere çıktığı elektrik direğinde gerilime kapılarak geçirdiği iş kazası neticesinde vefat ettiğini, müvekkili tarafından tüketici kredisi bakiye borcunun 09.09.2008 tarihinde ödendiğini belirterek 22.926,00 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, olay günü ...'a arızayı gidermesi için görev ve talimat verilmediğini, kusurun tamamen ...'da olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kurumun olayın meydana gelmesinde %80 kusurlu olduğu, zamanaşımının işveren açısından BK'nun 125. maddesine göre belirlenmesi gerektiği, buna göre zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu gerekçesiyle davalının kusur oranı dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, 18.341,10 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/4598, K. 2012/11052, 26 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama