Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4776 K.2012/11753

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2010 tarih ve 2010/158-2010/517 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “DG”, “D&G” “DOLCE GABBANA” markaları altında özellikle giyim, konfeksiyon, çanta ayakkabı, gözlük ve aksesuarları sektöründe birçok ülkede faaliyetlerini sürdürdüğünü, Türkiye'de de markalarının tescil edilmiş bulunduğunu, davalı şirketin ise müvekkiline ait markalarla arasında benzerlik bulunan “DG DERELİ” ibaresini marka olarak tescil ettirmek için diğer davalı kuruma başvuru yaptığını, söz konusu başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın davalı kurumca reddedildiğini, ancak bu kararın usul ve yasaya uygun bulunmadığını ileri sürerek,

davalı TPE YİDK'nun 2010-M-775 sayılı kararının iptaline, davalı markasının “Gözlükler, güneş gözlükleri, lensler ve bunların kutuları, kılıfları, parçaları ve aksesuarları” yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı TPE vekili, müvekkili kurum tarafından alınan kararın usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın TPE YİDK kararının iptali için açılmış olduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacı adına tescilli markalar ile müvekkili şirketin başvurusuna konu marka arasında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında ayırt edici işaretler bakımından yüksek düzeyde benzerlik olduğu, tescil kapsamlarının örtüştüğü 9. sınıfta yer alan bir kısım ürünler yönünden davacı markasını bilen ortalama tüketici kitlesinin taraf markaları arasında bağlantı kuracakları ve markaları aynı işletmeye ait sanabilecekleri, ayrıca 556 sayılı KHK'nin 8/4. maddesindeki koşulların da oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.