Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4807 K.2012/1939

Taraflar arasında görülen davada İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2010 tarih ve 2008/261-2010/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait kamyonu ile 2007 yılı Aralık ayı ile 2008 yılı Mart ayları arasında davalıya toplam 2797 adet iç saha kamyon nakliyeciliği hizmeti verdiğini, müvekkili tarafından teslim fişlerinin davalı şirket çalışanına teslim edildiğini ve bunun karşılığında 24.04.2008 tarihli tek bir tesellüm fişinin imzalanarak müvekkiline verildiğini, nakliye bedelinin ödenmemesi üzerine icra takibi başlatılmış ise de, davalının icra takibine itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına, %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile davacı arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığını, tesellüm fişi altındaki kaşenin ve imzanın müvekkili şirkete ve şirket yetkililerine ait olmadığını belirterek davanın reddini, davacı tarafın %40 tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kendisine ait kamyon ile davalı şirkete ait işyerinde hafriyat çektiği, sefer başına 4,00 TL ücret aldığı, teslim fişlerinin davalı şirket sigortalı çalışanı tarafından imzalandığı bu suretle davacının iddia ettiği nakliye işinin gerçekleştiği, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.