Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4859 K.2012/11526

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2009 tarih ve 2009/701-2009/809 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, May Yapı Ltd. Şti.nin kurucusu dava dışı ...'un, 90 yaşını geçip, şirket hissedarı olan müvekkili eşinin bakımında ve dava dışı kızının vesayeti altında olduğunu, müvekkilinin 85 yaşında olması, vasinin de Kanada'da yaşaması nedeniyle anılan şirketle ilgilenemediklerini, şirketi büyük ortaklardan davalının tek başına idare ettiğini, ancak yakın zamanlarda davalının ağır ihmali aşan ve suç teşkil eden fiilleri nedeniyle anılan şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek davalının şirketi idare yetkisinin kaldırılmasına ve şirketin idaresi için kayyım tayin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiş, karar, yargılama giderleri yönünden Dairemizce bozulmuş; mahkemece Dairemizin bozma ilamına dayanılarak, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine, vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, yapılan masrafların davacı üzerinde bırakılmasına, yargılama harç ve masraflarının yetkili mahkemece takdirine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı ile davalının hissedarı olduğu şirkete kayyım atanmasına ilişkin olup, mahkemece yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine ve Dairemizin ilk bozma ilamında gösterildiği üzere, masrafların davacı üzerinde bırakılmasına ve davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş ancak, hükmün dördüncü paragrafında “Yargılama, harç ve masrafların yetkili mahkemece taktir edilmesine” şeklinde, bir önceki paragraflarla çelişir, mükerrer hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu paragrafın hükümden çıkartılarak HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.