KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/5051 E., 2012/12056 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.09.2010 tarih ve 2008/408-2010/521 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin İstanbul Halk Sandığında iştirakçi ve paydaşken adı geçen sandığın davalı bankanın kurulmasının ardından bankaya devredilmesi sonucunda, davalı bankada pay sahibi olduğunu, müvekkili şirketin 1949 yılında kurulup, 1994 yılında unvan değiştirerek bunu davalı bankaya bildirdiğini, buna rağmen sermaye artırımlarına ilişkin rüçhan hakkı kullanımı konusunda müvekkiline bilgi verilmeyip, genel kurullara da çağrılmadığını, son olarak 08/04/2008 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında bankanın gerçek sahipleri ile bağlarını koparmak amacıyla kararlar alındığını ileri sürerek ana sözleşmenin 6. ve geçici 2.maddelerinde değişiklik yapan genel kurulu kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirketin iptal talebinin şartlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu genel kurul kararlarının iptali koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/5051, K. 2012/12056, 5 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama