Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/52 K.2012/7153

Taraflar arasında görülen davada Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2010 tarih ve 2008/475-2010/410 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalanan kumaş boyası emtiasının ... yönetimindeki araca yüklendiğini, 18/10/2007 tarihinde Şanlıurfa’dan Diyarbakır’a doğru gitmekteyken davalılardan ...’a ait ve diğer davalıların murisi olan ... tarafından kullanılan aracın sebebiyet verdiği trafik kazası sonucunda davaya konu emtianın hasarlandığını, olay sebebiyle ...’nun tam kusurlu olduğunu, dava dışı sigortalının hasarının karşılandığını ileri sürerek, şimdilik 88.807,93 TL’nin ödeme tarihi olan 24/12/2007 tarihi itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, alınan Adli Tıp raporu neticesinde, kaza sonucunda hayatını kaybeden bir kısım davalılar murisi ...’nun kazanın oluşumunda tam kusurlu olduğu, davacı ... şirketinin sigortalıya ödediği miktarı içerisinde %10 kar marjı ile karton kolileri kayıp ancak boya paketleri sağlam olan 304 adet emtia yönünden yapılan ödemenin gerçek zarar tutarını aştığı, dolayısıyla bu meblağın davalılardan tahsilinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 32.134 TL’nin ödeme tarihi olan 24/12/2007 tarihi itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.