Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6004 K.2012/11987

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2010 tarih ve 2010/278-2010/543 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin sigortalısı olan dava dışı şirketin soğutma cihazlarının, davalının enerji nakil hatlarındaki kesinti sebebiyle zarar gördüğünü ve oluşan hasar bedeli olan 8.191,42 Amerikan Dolarının 16.03.2010 tarihinde dava dışı sigortalıya ödendiğini iddia ederek 8.191,42 Amerikan Doları karşılığı olan 12.527,95 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayın TEİAŞ’a ait elektrik direğinin yan yatması sonucu oluşan elektrik kesintisinin giderilmesi amacıyla müvekkilince yapılan müdahale sonucu oluştuğunu, bu sebeple husumetin TEİAŞ’a yöneltilmesi gerektiğini ayrıca arızanın kısa sürede giderildiğini, sorumluluğun faz değişimlerine karşı koruma cihazı kullanmayan dava dışı sigortalıda bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, alınan bilirkişi raporunun davacının iddialarını doğruladığı, 3 fazlı sistemden beslenen şebekelerde beslenme noktasının değişmesi durumunda faz sırasının değişmemesi için faz sırasının kontrolünün yapılarak aynı fazlarının birbirine bağlanması ve müşteriye her durumda aynı faz sırası ile enerji verilmesi gerektiği ancak olayda davalının bu şekilde hareket etmeyerek sorumluluğunun oluştuğu gerekçesiyle 12.527,95 TL’nın 15.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.