Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6149 K.2012/13051

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2009 tarih ve 2007/255-2009/297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yapmış olduğu ''COCO MİR'' ibareli marka başvurusuna davalı şirket adına tescilli ''CITY COCOMİS'' markası gerekçe gösterilerek itiraz edildiğini, itirazın kabul edilerek marka başvurusunun reddedildiğini, müvekkili marka başvurusu ile davalı şirket markalarının karıştırılmayacak derecede farklı olduğunu, müvekkilinin tescilli ''Armis'' ve ''MİR'' ibareli markaları dolaysıyla kazanılmış hakkının bulunduğunu ve ''MİR'' ibaresine sektörde ayırtedicilik kazandırdığını belirterek YİDK kararının iptaline, tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacının müvekkiline ait ''CITY COCOMİS'' ve ''COCO MİS +Şekil'' ibareli markaların tanınmışlığından faydalanmak ve haksız kazanç elde etmek amacıyla marka başvurusunda bulunduğunu, davacı markasının tescili halinde iltibas tehlikesi bulunduğunu markaya tecavüzün sözkonusu olacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı marka başvurusu ile redde mesnet marka arasında başvuru kapsamındaki tüm sınıflar bakımından 556 sayılı KHK m.8/1-b anlamında benzerlik ve iltibas bulunduğu, YİDK kararının iptal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.