KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/6292 E., 2012/13737 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
545 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/05/2010 tarih ve 2007/431-2010/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ..... vekili ve diğer davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Çukurova Üniversitesi’nde grafik tasarımı üzerine eğitim gören müvekkilinin 1.Osmaniye Sanayi ve Ticaret Fuarı için iki adet logo ve fuar alanının düzenlenmesine ilişkin bir tasarım çalışması yaptığını, tasarladığı logoları 23.08.2004 tarihinde noterde kendi adına tescil ettirdiğini, bu çalışmalarını Ajans Reklamcılık yetkilisi davalı ...’ya fuar organizasyonunu yapan firmalarla bağlantı kurarak satması için teslim ettiğini, davalıların müvekkilinin eseri olan logoları fuar tanıtım afişlerinde, davetiyelerde kullanıp, bu logoların kullanıldığı ilanları gazetelerde, televizyonlarda yayım- latıp, bilbordlarda sergilediklerini,
davacı tarafından tasarlanan fuar alanının düzenlenmesine ilişkin projeyi de fuar organizasyonunda aynen kullanarak müvekkilinin FSEK’dan doğan haklarını ihlal ettiklerini ileri sürerek FSEK'nun 68 ve 70 nci maddeleri uyarınca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1000 TL maddi ve 1000 TL manevi tazminatın ticari reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 23.100 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkilinin grafik tasarımı, bilgisayar ile proje ve logo tasarımı alanında faaliyet gösteren Ajans 9 firmasının sahibi olduğunu, davacının müvekkili yanında 5-6 ay staj yaptığını, diğer davalı organizatör şirketlerden aldığı teklif üzerine müvekkilinin fuar için 2 adet logo ve fuar alanının düzenlenmesine ilişkin tasarım çalışması hazırladığını, çalışmada hiçbir emeği olmayan ancak görüşmelere şahit olan davacının kötü niyetli olarak menfaat temin etmek amacıyla kayıtları alıp, noterden adına onaylattıktan sonra işyerinden ayrıldığını, FSEK'nun 8 nci maddesi gereğince davacının eser sahibi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirketler vekili, dava konusu eserlerin Ajans Reklamcılık tarafından hazırlanarak müvekkili firmalara teslim edildiğini, bedelinin ödendiğini, Ajans Reklamcılık çalışanı olan davacının diğer davalı ile iç ilişkilerinden dolayı müvekkillerine husumet yöneltmesinin mümkün olmadığını, müvekkillerinin izinsiz eser kullanımının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu çizimlerin FSEK'nun 2. maddesi kapsamında bedii niteliği bulunmayan çizimler anlamında eser niteliğinde olduğu, bu çizimlerin davacı tarafından meydana getirildiği, davalıların davacının eserlerini hiçbir bedel ödemeden ve izin almadan kullandıkları, davacının FSEK'nun 68. maddesi kapsamında maddi tazminat olarak 23.100 YTL talep etme hakkı olduğu,
FSEK'nun 18. maddesi uyarınca davacının manevi tazminat talebinin haklı olduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile 23.100,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 24.100,00 TL tazminatın dava ve ıslah tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı ... vekili ve diğer davalılar vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı A.... vekili ve diğer davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/6292, K. 2012/13737, 19 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama