Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6455 K.2012/13290

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2010 tarih ve 2008/181-2010/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde özetle, müvekkilinin “FORTİS” ibaresinin tescili için TPE'ye başvurduğunu, davalı şirket vekili tarafından başvuruya itiraz edildiğini, itiraz sonucunda TPE’nün 556 sayılı KHK'nin 8/4 maddesi uyarınca başvuruyu reddettiğini, Markalar Dairesi kararına karşı YİDK'na yaptıkları itirazın da reddedildiğini, oysa müvekkilinin bu ibareyi uzun yıllardır kullandığını, itiraza mesnet markalar ile başvurularının farklı mal ve hizmetleri kapsadığını, markalar arasında iltibas bulunmadığını ileri sürerek TPE- YİDK'nun ret kararının iptaline, tescil başvurularının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK tarafından incelenen itirazın 556 sayılı KHK'nin 8/4 maddesi uyarınca kabul edildiğini, davalının markasının tanınmış marka olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkiline ait markanın tanınmış marka olduğu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen kök-ek bilirkişi raporlarına göre, 556 sayılı KHK'nin 8/4 maddesindeki hususun redde mesnet markaların sahibi davalı şirket yararına gerçekleştiği, “FORTİS” ibaresinin tescilinin anılan KHK hükmüne aykırılık oluşturacağı ve davacının başvurusunun tescili halinde davacının davalı markasının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.