KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/6843 E., 2012/14002 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/01/2011 tarih ve 2007/369-2011/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın Şanlıurfa Şubesi'nde bulunan hesabından 16.02.2007 tarihinde bilgisayar korsanlığı yoluyla 6 işlemle hesabından 12.690,TL'nın başka hesaplara havale edildiğini, bu durumdan yeterli önlemi almayan davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 12.690 TL'nın 16.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalı Banka nezdinde bulunan hesabından iradesi dışında parasının çekilmesinden bir güven kurumu olarak objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmek durumunda olan davalının sorumlu bulunduğu, davacının ise şifresini bir başkası ile paylaşmış olması nedeni ile müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesi ile 7.614,00 TL alacağın 16/02/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/6843, K. 2012/14002, 21 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama