Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/7202 K.2012/14951

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/03/2011 tarih ve 2009/110-2011/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirkete ait paraların şirket çalışanları tarafından taşınması sırasında meydana gelebilecek her türlü gasp olayına karşı davalı yanca "Taşınan Para Sigorta Poliçesi" ile sigortalandığını, 30/06/2008 tarihinde şirket personelinin Akbank Elmadağ Şubesinden çektiği şirkete ait 8.000 TL'nı Garanti Bankasına götürürken birkaç kişinin kavga ederek personelin üzerine doğru geldiğini, kargaşa esnasında personelin cebindeki 8.000 TL'nın çalındığını, davalı şirketten zararı karşılaması istenmiş ise de, hırsızlığın cebir ve şiddet kullanılarak gerçekleştirilmediğinden bahisle zararın karşılanmadığını, davalının bu tutumunun keyfi ve haksız olduğunu ileri sürerek, 8.000 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, hırsızlığın cebir şiddet uygulanarak gerçekleştirilmediğini, hırsızlık sigortası genel şartlarının A.1.5 maddesine göre zararın teminat dışı olduğunu, öte yandan müşteri bilgilendirme formunda toplu taşıma araçları kullanılarak veya yaya olarak yapılan taşımalar sırasında gerçekleşecek hırsızlığın teminata dahil olmadığının belirtildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına dayanılarak, taşımanın yaya olarak yapıldığı, olayın gerçekleşme şeklinin de hırsızlık poliçesi genel şartlarında teminat altına alınan hallerden olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.