Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/740 K.2012/8835

Taraflar arasında görülen davada Kartal Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.09.2010 tarih ve 2008/71-2010/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “GREEN” markasının müvekkili adına 16.sınıfta 1997 yılından itibaren tescilli olduğunu, davalı adına kayıtlı “GREEN LINE” markasının 16.,18. ve 25. sınıflarda tescilli olduğunu, 15/04/2004 yılında marka gazetesinde yayınlandığını, davalının markasının tescilinin 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesine aykırı bulunduğunu ileri sürerek davalı markasının hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirket markası ile davacı markasının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, toplanan delillere ve 12/05/2010 tarihli bilirkişi raporuna göre, davalı markası “GREEN LINE” ile davacının önceki tarihli “GREEN ” markasının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b hükümleri anlamında benzer oldukları, davalının marka tescilinin kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile hüküm kısmında belirtilen ürünler bakımından davalı adına tescil olunan markanın KHK’nin 42/1-b maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne, davacı vekilinin sair taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava kısmen kabul edildiğine göre, mahkemece davanın, reddedilen bölümüne yönelik olarak kendisini vekil ile temsil eden davalı yararına AAÜT’nin ikinci kısım ikinci bölümünün 9. bendi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.’nun 438/7. maddesi itibariyle kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.