Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/799 K.2012/8834

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/07/2010 tarih ve 2008/231-2010/189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.11.1992 tarihinden itibaren BEYKOZ RESTAURANT ismi ile Hoşdere/Ankara ve Gölbaşı/Ankara adresinde hizmet vermeye başladığını, aynı zamanda da 02.05.2002 tarihinden itibaren BEYKOZ ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, davalının müvekkilinin markasından haksız olarak yaralanmak amacıyla BEYKOZ ibaresini afiş ve faturalarında işletme adı olarak kullandığını, müvekkilinin maddi ve manevi olarak zarara uğradığını,müvekkilinin markasının itibarının zedelendiği gibi kazancından da yoksun kaldığını ileri sürerek,

markaya vaki tecavüzün men’ine,davalının ticaret unvanındaki BEYKOZ ibaresinin çıkarılarak markaya tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesine, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000 YTL maddi ve 50.000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, BEYKOZ ibaresinin İstanbul’da bir ilçe adı olduğunu, coğrafi ve mülki idare adının her hangi bir kimse tarafından tekel şeklinde kullanılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilinin markaya meni müdahale talebinin kısmen kabulü ile davalının yiyecek içecek sağlandığı işyerinde ve tanıtım evraklarında davacının markasının tecavüz teşkil edecek şekilde ve KDV fişinde Beykoz Lokantası ibaresinin işletme adının asli unsuru olarak kullanmasının menine, Beykoz ibaresinin kullanıldığı ürünler üzerinden silinmesine bu mümkün değilse imhasına; maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüyle 1.006,91 TL maddi, 1.500,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.