Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/7687 K.2012/14691

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/03/2011 tarih ve 2010/84-2011/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davanın teminatı olarak 16/04/1992 tarihli sorumluluk miktarı 17.000.000.000 TL olan teminat mektubu verdiğini, ağır ceza mahkemesindeki dosyanın 19.04.1995 tarihinde sonuçlandığını, riskin bu tarihte gerçekleşmesine rağmen davalının teminat mektubunu nakde çevirtmediğini, iki yıl sonra yapılan talebin 08.08.1997 tarihinde hemen yerine getirildiğini, hem teminat mektubunun içeriği hem de kendi kusuru ile davalının gecikme faizi talep etmesi mümkün değil iken talepte bulunduğu,

ihtirazi kayıtla davalıya 09.01.1998 tarihinde 78.460.357.000 TL faiz ödemesi yapıldığını, faiz isteminin haksız olduğunu ileri sürerek, bu meblağın 09.01.1998 tarihinden itibaren cari ticari faiziyle tahsilini, 26.01.2011 tarihli ıslah ile dava işlemiş faiz alacağına dönüştürülerek 171.827,40 TL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafından verilen teminat mektubunda faiz kaydının olmadığı, davacının sorumluluğunun 17.000 TL ile sınırlı tutulduğu, 78.460.357,00 TL’nin haksız yere ödendiği, davalının anılan meblağı 09.01.1998 tarihinde dava sonuna kadar bekletilmek üzere İzmir Bölgesi Dış Muameleler Şubesine yatırdığı, 25.05.2001 tarihinde davacıya ödeme yapıldığı,

paranın emanetler hesabına alındığı 09.01.1998 tarihi ile davalının hesaptan çıkartıp davacıya ödeme yaptığı 24.05.2001 tarihine kadar işleyen reeskont faizinin 171.827,40 TL olduğu gerekçesiyle, asıl davada talebin dava açıldıktan sonra ödenmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, faize yönelik davanın kabulü ile 171.827,40 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ıslahla talep edilen faize ilişkin miktarın esasen dava dilekçesinde de talep edilmiş olmasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.