Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/7704 K.2012/14895

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.01.2011 tarih ve 2009/243-2011/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “BETOPAN”, “TEPE BETOPAN”, “BEOPAN” ve “BETOPANPLUS” ibareli tescilli markalarının bulunduğunu, söz konusu markaların çimentolu yonga levha emtiasında kullanıldığını, davalı şirketin ise “BETEPAN+Şekil” ibaresinin tescili için davalı kuruma başvurduğunu, müvekkili tarafından taraf markalarının benzer olduğu yönünde yapılan itirazın davalı kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, müvekkiline ait markaların tanınmış markalar olup taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu ileri sürerek, itirazın reddine dair TPE YİDK kararının iptaline ve davalıya ait markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacıya ait markalar ile başvuru konusu işaretin benzer olmalarına karşın ilişki kurulamayacak derecede farklı özellikteki sektör ve hizmetleri kapsadığını, 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8/4. maddesinde düzenlenen haksız yararlanma, itibar ve ayırt edici karaktere zarar verme gibi olguların gerçekleşmesinin mümkün bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, taraf markalarının tescilli olduğu mal ve hizmet sınıflarının farklı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında 556 Sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında bir benzerlik ve iltibas ihtimalinin bulunmadığı, davacıya ait markaların çimentolu yonga levha ürünleri ile ilgili sektörde tanınmışlık kazandığı ancak davalıya ait başvurunun davacının markaları kapsamında bulunan ürünler ile benzer ürünler yönünden bağlılık yaratmasının söz konusu olmadığı, davalı başvurusunun davacıya ait markalara yanaşma niyet ve arzusu taşıdığının kanıtlanamadığı ve bu yönde bir kanaat elde edilemediği,

davacı markalarına yönelik bir kötüleme içermediği gibi onu karartacak bir unsur ve algılama da yaratmadığı ve 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 8/4 maddesi uyarınca davalı başvurusunun tescilini engelleme imkanının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.