KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/8 E., 2012/8656 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/07/2010 tarih ve 2007/767-2010/405 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında acentelik sözleşmesinin bulunduğunu, ancak davalının bu sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini ve bu suretle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, haksız fesih nedeniyle 7.000.00 TL maddi ve 3.000.00 TL lira manevi tazminatın temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini, davacının 3. kişilere ve resmi kurumlara borcu olduğunu, bu durum sözleşmenin feshi nedeni olduğunu, feshin davacının kişilik haklarına ihlal niteliğinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının resmi kurumlara borçlu olduğu, bu durum davacı ile davalı arasındaki sözleşme gereğince fesih sebebi olarak düzenlendiği, davalının davacıya ait işyerinde yaptığı denetimin, davacı acente ile davalı işveren arasındaki sözleşmesel denetim olduğu, bunun davacının kişilik haklarına herhangi bir saldırı teşkil etmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/8, K. 2012/8656, 23 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama