Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8615 K.2012/16032

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2009/110-2010/322 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1967 yılından itibaren ayakkabı imalat ve satışı yaptığını, “... BAHAR KUNDURA” ibaresini 25, 35 ve 43. sınıflarda tescil ettirmek amacıyla davalı TPE nezdindeki başvurunun diğer davalının “BAHAR” markası nedeniyle yaptığı itiraz sonucunda 25.03 sınıfında tescil istemlerinin reddedildiğini, oysa müvekkilinin 1985 yılından itibaren ticaret siciline tescili de bulunduğunu, öncelik hakkı olduğunu, davalının ise, 1998 yılında ticaret siciline tescil edilmiş olduğunu, müvekkilinin ibareye 556 sayılı K.H.K.nin 7/son maddesine göre ayırt edicilik kazandırmış olduğunu ileri sürerek, Y.İ.D.K. kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı T.P.E. vekili, işaretlerin benzer olduğunu, markalar arasında bağlantı bulunduğu ihtimalini doğuracağını, yapılan işlemin yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının önceki tarihli tescilli markası varken davacı başvurusunun KHK 8/3 ve 7/son maddelerine dayanarak tescil edilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.