Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/884 K.2012/7718

Taraflar arasında görülen davada Bursa (Kapatılan) 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/09/2010 tarih ve 2007/301-2010/1493 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... şirketi arasında işveren mali mesuliyet sigorta poliçesi düzenlendiğini, müvekkilinin işyerinde meydan gelen iş kazası sonucunda müvekkili aleyhine açılan ve Bursa 3. İş Mahkemesinde karara bağlanan dava nedeniyle müvekkilinin 20.000 TL ödemek durumunda kaldığını, sigorta poliçesi kapsamında davalıya yapılan başvurunun davalı tarafından kısmen yerine getirildiğini ileri sürerek, bakiye 5.590 TL’nin ödeme tarihi olan 15/09/2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın müvekkiline ihbar edilmediğini bu nedenle işlemiş yasal faiz olan 5.590 TL’nin müvekkili sigorta şirket tarafından ödenmediğini, bu miktarın dışında kalan kısmın ise ödendiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının işveren mali sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında kendisi hakkında açılan davayı sigorta şirketine ihbar etmediği, bu konudaki yasal sorumluluğunu yerine getirmediği, davalı ... şirketinin temerrüde düşmediği, sigorta şirketinin ihtarnameyle öğrenmiş bulunduğu dava ve icra takibinden doğan yükümlülüğünü poliçe kapsamında yasal süresinde yerine getirdiği, temerrüde düşmeyen davalının dava konusu işlemiş faiz ve fer’ilerinden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.