Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8998 K.2012/15832

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/03/2011 tarih ve 2008/72-2011/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin lisans sözleşmesi ile hak sahibi olduğu “Cad/Cam/Cae” yazılımların davalı tarafından izinsiz şekilde kullanıldığının Torbalı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/27 D. İş sayılı dosyasında bilirkişi raporu ile tespit edildiğini, mali haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek ve ıslahla, FSEK.'nun 68 nci maddesi uyarınca toplam 72.980,00 TL’nın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının eser sahipliğini kanıtlaması gerektiğini, mali hakları devraldıklarına ilişkin herhangi bir belge olmadığını, lisans asıllarının ibrazı gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının dayandığı protokol içeriğinde yazılımın çoğaltılması, yayılması ve sair mali haklar ile ilgili bir ruhsat verilmediği, verilen yetkinin salt yazılımı dağıtmaktan ibaret olduğu, mali hakların devredilebilmesi yazılı şekle tabi olup hak devrinin veya ruhsat verilmesinin açıkça belirtilmesi gerektiği, dava konusu sözleşmenin hiçbir bölümünde böyle bir devirden söz edilmediği, genel ifadelerle davacıya fikri hak ihlallerine karşı tespit yapma, cezai şikâyette bulunma, hukuk davası açmak gibi yetkilerin verildiği,

bu hukuki girişimleri davacının kendi adına yapmasının öngörüldüğü, davacının yazılımı dağıtma yetkisinin, yayma hakkına benzediği kabul edilse dahi bu işin doğası gereği verilmiş bir satma hakkı olduğu, yayma hakkı kabul edilemeyeceği, davacının bu yazılımları dağıtmaktan ibaret olan ticari faaliyeti çerçevesinde görebileceği zararın bir yazılımı piyasa değeri üzerinden satabilecekken satamamasından ibaret olduğu,

yazılımı lisanssız olarak bir şekilde yükleyen davalının eyleminin TTK’nun 56. ve TTK’nun 20. maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, yazılımın KDV’li değerinin 4.720,00 USD( 5.857,50 TL) olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.857,50 TL’nın faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.