Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9312 K.2012/15611

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/01/2011 tarih ve 2009/185-2011/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekilleri tarafından ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2007 46866 sayılı ''E-TOUGH''' ibareli marka başvurusuna müvekkiline ait tanınmış 2005/29151 sayılı ''DRY TOUCH''' ibareli marka gerekçe gösterilerek itiraz edilmiş ise de, itirazın TPE YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, davalı marka başvurusunun müvekkiline ait marka ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, markaların aynı sınıftaki emtiaları kapsadığını belirterek YİDK kararının iptaline, tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığını, davacı markasının tanınmış marka olarak değerlendirilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, taraf markalarının işitsel, görsel, anlamsal olarak farklı olduğunu, iltibas tehlikesi bulunmadığını, davacı markasının tanınmış marka olarak kabul edilemeyeceğini, davacının kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu marka başvurusu kapsamında kalan emtialar yönünden 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi koşullarının davacı yararına gerçekleştiği gerekçesi ile 2009-M-2358 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı şirket markasının tescilli olduğu 25. ve 35. sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava, marka dolayısıyla YİDK karar iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkin olup, mahkemece dava konusu markanın, davacıya ait markanın alıcısının belleğinde bıraktığı anlamsal, görsel ve kulağında kalan ses ile aynı etkiyi doğurduğu,

malların alıcısının taraf markalarının aynı kişiye ait olduğunu sanmaları, işletmeler arasında idari ve ekonomik anlamda bir bağlılığın bulunduğu düşüncesine kapılmaları ihtimalinin yüksek olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosya kapsamında yer alan 07.07.2010 tarihli bilirkişi raporu ve 22.11.2010 tarihli ek raporda taraf markalarının iltibasa sebebiyet verecek derecede benzer olmadığının belirtilmiş olması ve dava konusu marka ile davacıya ait markanın görsel, işitsel ve anlamsal olarak farklı oldukları değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi yönde karar verilmesi doğru olmamış,

kararın bu nedenle davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.