KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/9318 E., 2012/16299 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/06/2011 tarih ve 2011/245-2011/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinin restoran, bar, dinlence yeri olarak işletilecek olan yerin ihalesine girebilmek için davacı şirketin eski ortakları olan ... ve ...'dan 09/06/2010 tarihinde noter devir senedi ile şirketteki hisselerinin tamamını devraldıklarını ancak bu kişilerin devri ticaret sicile tescil ve ilan yaptırmadıklarını, 27/12/2010 tarihinde ise aynı hisseleri bu kez ... ve ...'a satarak tescil ve ilanlarını yaptırdıklarını, şirket yolu ile müvekkillerinin işlettiği işyerine hileli yollarla senet-bono tanzim edilerek ihtiyati haciz kararları alarak uygulattıklarını belirterek davacı şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davayı açanın şirket ortağı olması ve yine şirket ortaklarına husumet yöneltilerek dava açılması gerektiği, davacı gerçek kişilerin şirket ortağı olmadığı, bu kişilerin hisse devraldıklarını belirttikleri kişilere yönelik bir talepleri var ise, bu kişilere karşı yargı yoluna başvurmaları gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/9318, K. 2012/16299, 16 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama