Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9418 K.2012/16659

Taraflar arasında görülen davada Kartal 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2010 tarih ve 2007/488-2010/668 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin yemek hizmetlerinin 2003 yılında ihale ile üstlendiğini ancak bu işin müvekkilinden önce davalılar tarafından gerçekleştirildiğini, ... isimli işçinin yemek hizmetlerinde 01.11.1997-14.04.2004 tarihlerinde çalıştığını ve Kartal 3. İş Mahkemesi'nin 2006/354 sayılı dosyası ile devam eden işçilik alacaklarına ilişkin dava sonucunda müvekkilinin Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/195 esas sayılı dosyasına 09/10/2007 tarihinde 15.891,00-TL ödediğini,

işçinin daha önce davalılar ile çalışmış olmasına rağmen müvekkili şirketin sırf son işveren olması sebebiyle hükmedilen tüm işçilik alacaklarını ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek 15.891 TL'nin ödeme tarihi olan 09.10.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ... isimli işçinin 01/11/1997-25/07/1999 tarihleri arasında davalı Sancak Ltd. Şti. bünyesinde, 01/11/1997-25/07/1999 tarihleri arasında da davalı Hilal Ltd. Şti. bünyesinde çalıştığından davalıların bu dönemlere ilişkin sorumluluklarının bulunduğu gerekçesi ile 545,25 TL'nin davalı Sancak Ltd. Şti.'den, 2.639,55 TL'nin Hilal Ltd. Şti.'den ödeme tarihi olan 09/10/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, iş akdi feshedilen işçiye davacı tarafından mahkeme kararına dayalı olarak ödenen kıdem ve ihbar tazminatları ile fer’ilerinin davalı alt işverenlerden faiziyle birlikte rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı alt işverenlerin kıdem tazminatına ilişkin sorumlulukları işçiyi çalıştırdıkları dönem ve bu dönemin sonundaki brüt ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya göre tayin edilerek hüküm altına alınmıştır.

Oysaki işçiye ödenen kıdem tazminatı iş akitlerinin sona erdiği tarihteki son ücrete göre hesaplanmış olması nedeniyle davacının kıdem tazminatı olarak ödediği miktarı davalı alt işverenlerden kendi sürelerine isabet eden miktarla sınırlı olmak üzere talep etme hakkı bulunmaktadır.

Bu durumda, davacının kıdem tazminatı ile kıdem tazminatlarına isabet eden faiz ve yargılama giderleri karşılığı yaptığı ödemelerin davalı alt işverenlerin işçiyi çalıştırdıkları sürelere isabet eden kısmının hesaplanmak suretiyle davalı alt işverenlerin kıdem tazminatlarına ilişkin sorumluluklarının tespiti ile hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde davalıların sorumluluklarının kendi dönemlerindeki ücret miktarı ile sınırlı olarak hesaplanması suretiyle son alt işveren davacı aleyhine sonuç doğuracak şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.