Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/952 K.2012/7713

Taraflar arasında görülen davada Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/10/2010 tarih ve 2009/41-2010/388 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ...’un 25/12/2008 tarihinde davalı ... tarafından işletilen, diğer davalının sürücüsü olduğu otobüste yolcu olarak bulunmaktayken otobüsün kapısının açılması sonucunda aşağı düşerek hayatını kaybettiğini, olay sebebiyle murisin eşi ve çocukları olan davacıların manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, davacı ... için 10.000 TL ve diğer davacılar için ayrı ayrı 7.500 TL olmak üzere toplam 25.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 25/12/2008 tarihinde itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kaza sebebiyle müvekkillerinden Fedai’nin kusurunun bulunmadığını ve talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, olay sebebiyle Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nde açılan davada sanık ...’nin TCK’nun 85/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, davaya konu olaydaki kusur durumu, davacıların ölene yakınlık derecesi ve manevi tazminata ilişkin ilkeler göz önüne alındığında davanın kısmen kabul edilmesinin gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 4.000 TL ve diğer davacılar için ayrı ayrı 3.000 TL olmak üzere toplam 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.