Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9817 K.2012/16922

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/03/2011 tarih ve 2010/568-2011/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, davalının müvekkilinden para tahsil edip, iade etmediğinden bahisle müvekkili tarafından Almanya Nürnberg - Fürth Eyalet Mahkemesi'nde açılan alacak davasında; 01.09.2008 tarih ve 4 O 2039-08 sayılı karar ile davalının, müvekkiline 15.338,76 Euro anaparayı 25.07.2008 tarihinden itibaren, 899.40 Euro tutarındaki ek meblağı ise 25.07.2008 tarihinden itibaren baz faize ek %5 faiziyle birlikte ödenmesinin hüküm altına alındığını, kararın davalıya 27.03.2009 tarihinde tebliğ edilerek, 08.11.2010 tarihinde kesinleştiğini, tenfiz koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, tenfiz kararı verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 1965 tarihli Hukuki ve Ticari Konularda Adliye Gayrı Adliye Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi'nin 10. maddesine Türkiye tarafından çekince konulduğunu, tenfizi istenen kararın müvekkiline tebliğ edilmediğini, savunma hakkının kısıtlandığını, yabancı mahkeme kararının kanuna karşı hile suretiyle elde edildiğini, kamu düzenine aykırı olduğunu, ihtilafta Türk Hukuku'nun uygulanması gerektiğini, tenfiz şartlarının oluşmadığını, yabancı kararın gerekçeden yoksun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tenfiz koşullarının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.