Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11745 K.2013/9714

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.04.2012 tarih ve 2012/68-2012/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden aldığı parayı ödememesi üzerine ...Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın kabul edildiğini ve yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın ve masraf tespitine ilişkin ek kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının 54. maddede sayılan şartları taşıdığı, mahkeme kararı aslı ile tasdik edilmiş tercümesinin dosyaya ibraz edildiği ve kararın kesinleştiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, Almanya Federal Cumhuriyeti ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12 O 537/06 sayılı kararı ile aynı esas numaralı yargılama masraflarına dair ek kararın tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davacı tarafın fazlaya ilişkin her hangi bir istemi olmamasına rağmen fazlaya ilişkin istemin reddi ile davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmayıp kararın bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.