Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/12996 K.2013/10909

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.04.2012 tarih ve 2010/441-2012/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %5 oranında sermaye payına sahip ortağı olduğunu, davalı şirketin kendisine hiç kâr payı ödemesi yapmadığını ileri sürerek şirketin kurulduğu tarihten itibaren ödenmeyen kar paylarına mahsuben şimdilik 8.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK'nın 528. maddesine göre şirket mukavelesinde aksine hüküm yoksa ortakların taahhüt ettikleri sermaye borçlarının yerine getirdikleri nispette safi kârdan pay almasının mümkün olabileceğini, davacının taahhüt ettiği sermayeyi koymadığı için alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bir limited şirketin kâr dağıtımı yapabilmesi için TTK'nın 536/2. maddesine göre yirmiden az ortaklı şirketlerde "ortaklar kurulunun" karar almasının gerekeceği, şirketin kuruluşundan itibaren sadece 30.04.1999 tarihli 11 sayılı ortaklar kurulu kararında karın dağıtılmamasının kararlaştırıldığı, bunun dışındaki tüm ortaklar kurulu kararlarında kâr dağıtımıyla ilgili kararın alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.