Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13076 K.2013/14570

Taraflar arasında görülen davada İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/05/2012 tarih ve 2012/71-2012/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin ortağı olduğu davalı şirketin 31.03.2008 tarihinde yapılan 2007 yılı şirket genel kurul toplantısında alınan kararlar için müvekkillerinin muhalefet şerhi koyduğunu, davalı şirketin atıl durumda bulunduğunu, müvekkillerine genel kurul daveti ekinde gönderilen bilanço ve gelir tablosunun altında şirketi temsil ve ilzama uygun bir onay bulunmadığını, gündemin 3. maddesi ile ibrası istenilen yönetim kurulunun değiştiğini ve genel kurul’a çağrı yapan yönetim kurulu ile farklı olduğunu, dava dışı ...in yönetim kurulu başkanlığı ve üyeliğinden istifa ettiğini ve yerine dava dışı ...un seçildiğinin öğrenildiğini,

ancak istifa sonucu ikiye düşen yönetim kurulu üye sayısının toplantı ve karar almaya yeterli olmadığından iki üyenin boşalan üye yerine yenisini seçmelerinin TTK’nın 330. maddesi hükmüne göre mümkün olmadığını.

21.02.2008 tarihinde davalı şirket yönetim kurulu üyeliğine getirilen ve dava dışı ...in hisselerinin bir kısmını bedelsiz ve hileli olarak devralarak, yönetim kurulunun ibrası başta olmak üzere tüm gündem maddelerinin kabulü ve yeni yönetim kurulu üyelerinin seçimi için genel kurulda usulsüz olarak oy kullanan dava dışı Şükriye Haliloğlu’nun, yönetim kurulunun ibrasına ilişkin oy kullanmasının TTK’nın 374. maddesi hükmüne göre mümkün olmadığını, genel kurul toplantısının 8. maddesi ile taşınmazların şirket ortaklarına satılması hususunda yönetim kuruluna yetki verildiğinin,

bu nedenle gündemin bu yoldaki kararına da müvekkillerince ret oyu verildiğini, davalı şirketin avans kar payı dağıtmasına ilişkin gündemin 7. maddesinin de yasaya uygun olmadığını ileri sürerek 31.03.2008 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen 29.12.2011 havale tarihli bilirkişi raporuna göre, TTK’nın 374/2. maddesi ile 337. maddesi hükmü birlikte değerlendirildiğinde, yönetim kurulu üyelerinin selefleri tarafından yapılan işlemler nedeniyle sorumluluklarının mevcut olduğu, buna göre genel kurul toplantısından önce istifa eden dava dışı Talat Gülmez'in yerine yönetim kurul üyesi olarak atanan dava dışı Şükriye Haliloğlu'nun da yerine atandığı eski üyenin işlemlerinden dolayı sorumluluğunun devam ettiği, bu nedenle bir nevi kendi ibrasını da içeren ibra kararında oy kullanmasının yasaya aykırı olduğu,

dava konusu hususların ise TTK'na aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalı şirketin davaya konu 31.03.2008 tarihli genel kurulunun ibraya ilişkin 3. maddesinin TTK’nın 315 ve 337. maddeleri gereğince iptaline, diğer gündem maddeleri ile ilgili iptal taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava, anonim şirket genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK)’nun 374/2. maddesi hükmüne göre, şirket işlerinin görülmesine her hangi bir suretle iştirak etmiş olanlar, idare meclisi azalarının ibrasına ait kararlarda rey hakkını haiz değildirler.

Ancak somut olayda, dava dışı Şükriye Haliloğlu, TTK’nın 315. maddesi hükmüne göre, 21.02.2008 tarihinde davalı şirket yönetim kurulu kararı ile geçici olarak yönetim kurulu üyeliğine atanmış, davaya konu genel kurul Toplantısı ise 31.03.2008 tarihinde yapılmıştır.

Dava konusu genel kurul toplantısında esasen 2007 yılı dönemine ait hesapların görüşüldüğü ve bu dönemde de dava dışı Şükriye Haliloğlu’nun görevde olmadığı gözetildiğinde anılan yönetim kurulu üyesinin, toplantı sırasında oy kullanmasında yasal bir engel bulunmamaktadır. Bu nedenle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış davalı yararına bozmayı gerektirmiştir.