KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/13881 E., 2013/14630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- SULH HUKUK MAHKEMES
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/10/2011 tarih ve 2010/2715-2011/1444 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı olan işyerinin 23/08/2006 tarihinde binaya ait atık su borularında meydana gelen arıza nedeni ile hasar gördüğünü, sigortalıya hasar nedeni ile ödenen 12.544,80 TL’den hasara sebebiyet veren yerin Kat Mülkiyeti Kanunu’na göre ortak yerlerden olması sebebi ile davalı kat maliklerinin arsa payları oranında sorumlu olduklarını ileri sürerek 12.544,80 TL hasar bedelinin davalılardan arsa payları oranında rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Bir kısım davalılar vekilleri ve bir kısım davalı asiller, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sigortalı işyerinde meydana gelen hasarın, binanın bakım ve onarım türü giderlerinin yerinde ve zamanında yapılmamasından kaynaklandığı, davalıların arsa payları oranında zarardan sorumlu oldukları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olup, kararın bir kısım davalılarca temyizi üzerine hükmün miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesi ile temyiz istemlerinin reddine dair ek karar verilmiştir.
Davalı ... vekili, ek kararı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/13881, K. 2013/14630, 11 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama