KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/14523 E., 2013/13147 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2013
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
544 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 tarih ve 2011/171-2012/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nun 3494 sayılı kanunla değişik 348/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına TPE'de eğitim öğretim hizmetleri sınıflarında tescilli "Pi" asıl unsurunu ihtiva eden markaların bulunduğunu, davalının Marmaris'te açtığı dersanede "...Dershanesi" ismini kullanarak müvekkilinin marka hakkını ihlal ettiğini ileri sürerek "Pi" ibaresinin davalı tarafından markasal kullanımının müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin tespiti ile tecavüz fiillerinin durdurulmasını, davalı şirketçe kullanılan ve "Pi" ibaresini ihtiva eden her türlü yazılı-basılı belgelerin, tanıtım faaliyetlerinin vs. gibi her türlü materyale el konulmasını, eğer bunların değiştirilerek kullanılması mümkün değilse imha edilmesini, kararın ilanını, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, Pi sayısının matematiksel bir sembol olup bir firmanın tekeline bırakılamayacağını, marka olarak da kabul edilemeyeceğini, müvekkilinin "Pi" ibaresini hiç bir yerde kullanmadığını, davacının tescilli logoları ile müvekkilinin kullandığı logonun hiç bir benzerliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının "Pi" ibaresini kullanımının matematikteki Pi sayısının sembolünü hatırlatan bir karakterle "Pi" kelimesinden oluştuğu, davalı kullanımlarının hiç birinde "Pi" sözcüğü ve işaretine tek başına yer verilmediği, yine davalının ticaret ünvanı kullanımının da tescilli olduğu şekliyle gerçekleştiği, dershane tabela kullanımlarının ticaret ünvanının ayırt edici ilavesi "Profesyonel İlgi Dersanesi" şeklinde olduğu,
eğitim-öğretim ve dershanecilik hizmetlerinin alıcılarının veliler oldukları, eğitim ve dershane tercihi gibi öğrencilerin gelecekleri için büyük önemi olan hizmetlerin çoğunlukla titiz, uzun süren bir dizi araştırma, kıyaslama sonucu tercih edildiği ve satın alındığı, dolayısıyla bu hizmetlerin makul bilgilenmiş ortalama alıcılarının özen seviyesinin yüksek olduğunun kabulü gerektiği, bu tespitler doğrultusunda yapılan değerlendirmeye göre, davacının 2006/10686 sayılı "Pi" ibareli markasının ayırt ediciliği oldukça zayıf tek hece ve iki harften, 2004/11394 sayılı markasının ise "Л Pi Eğitim Hizmetleri ve Yayıncılık Ticaret Ltd.
Şti." ibarelerinden oluştuğu, "Л" işaretini takip eden kelimelerin bir bütün olarak davacı ticaret ünvanının hatırda bıraktığı, sekiz kelimelik ünvanın, davalının "Profesyonel İlgi Dershaneleri+Pi(logo)" işareti ile alt logodaki "Pi" yazısının "Л" işaretine benzerliği nedeniyle üst düzeyde özenli, seçici öğrenci ve velileri tarafından davacı ve markaları ile ticari, idari, ekonomik bir bağlantı içinde olduğu yanılgısına düşülmeyeceği, davacının 2008 yılından itibaren başlayan ve dava tarihine kadar süren davalının bu logo kullanımından haberdar olmadığının kabul edilemeyeceği,
davacının çekişmeli davalı kullanımlarına 4 yıl gibi uzun bir süre sessiz kaldıktan sonra bu davayı açmasının MK. 2 uyarınca dava hakkının kötüye kullanımı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/14523, K. 2013/13147, 24 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama