Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14529 K.2013/11934

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2012 tarih ve 2010/98-2012/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nın 3494 sayılı Kanunla değişik 348/1. maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 88636, 2000/19314, 78499, 129465, 176592 ve 2005/12230 kod numaralı 29, 30 ve 32. sınıflardaki gıda ürünlerinde tescilli ve “...” ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “...” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’ne başvuruda bulunduğunu, başvurunun ...'nde ilanı üzerine müvekkili tarafından ...

Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa davalı başvurusunun müvekkili tescilli markalarıyla aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, müvekkili markalarının tanınmış olması nedeniyle davalı başvurusunun tescil engeli bulunduğunu ileri sürerek ...

YİDK'nın 2010-M-891 sayılı kararının iptali ve tescili halinde 2008/10926 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili tarafından yapılan işlem ve alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, tescili talep edilen “...” ibaresinin davacının iddialarının aksine, davacıya ait markalardan farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markalarının tek veya asıl unsuru "..." ibaresi olup, bu kelimenin dilimizde bir anlama gelmediği, davalının başvurusunun ise "..." kelimesinden ibaret bulunduğu, bu kelimenin ...'dan dilimize de geçen ... Dönemi edebiyatında yaygın kullanımı bulunan "göz" anlamına gelen bir sözcük olduğu, çekişmeli 03, 31 ve 35. sınıflardaki mal ve hizmetlerin ülkemizdeki ortalama alıcısının "..." sözcüğünü bu anlamıyla algılayıp anlamlandıracağı, şu halde "..."

ibareli davalı başvurusunun, kavramsal ya da anlam olarak davacının "..." ibareli markalarından tamamen farklı olduğu, mal ve hizmetlerin ortalama alıcılarının, bu iki ibareyi aynı ya da benzer kelimeler olarak algılaması veya idari, ticari, ekonomik olarak bağlantı işletmelere ait markalar olarak algılaması olasılığının bulunmadığı, dolayısıyla mal/hizmet benzerliği ve işaret benzerliği koşullarının somut olayda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.