Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15750 K.2013/14423

Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.06.2012 tarih ve 2010/91-2012/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, belediyeler tarafından abonelerin suyunun kesilmesinde kullanılan "su kesme aparatı-vana kilidi" geliştirerek tasarımını 2009/01781 numarası ile tescil ettirdiğini, müvekkilinin bu tasarımını davalının aynen taklit ederek ürettiğini ve taklit ürünle ihalelere iştirak ettiğini, davalının fiillerinden dolayı müvekkilinin büyük zarara uğradığını ileri sürerek davalının, müvekkilinin sahibi bulunduğu endüstriyel tasarımdan doğan haklarına vaki tecavüz fiillerinin durdurulmasını ve tecavüzün giderilmesini, şimdilik 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tecavüz fiillerinin tespiti tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir .

Davalı vekili, söz konusu ürünün piyasada bilinen çeşitli 3.kişilerce tescilli olarak üretilen ve kullanılan bir ürün olduğunu, 554 sayılı KHK'nın 6. ve 7. maddelerinde öngörülen "yenilik" ve "ayırt edicilik" unsurlarının davacının tasarımı bakımından mevcut olmadığını, müvekkili şirket ile davacının ürünleri arasında belirgin şekilsel ve işlevsel farklılıklar mevcut olduğu, ürünlerin aynı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıya ait endüstriyel tasarıma tecavüzde bulunduğu, bu tecavüz nedeniyle 1800,00 TL kazançtan yoksun kaldığı ve manevi zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.