Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15883 K.2013/12848

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/07/2011 tarih ve 2011/58-2011/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “Turyağ OLİ+ŞEKİL” ibare ve biçimli marka başvurusunun TPE Markalar Dairesince dava dışı şirketleree ait “OLİ CENTER+şekil”, “Market OLİ+şekil” ve “OLİ” ibare ve biçimli markalara ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek 556 Sayılı KHK.nın 7/1 (b) maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, davacı tarafından bu karara yapılan itirazın da TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, başvurunun red gerekçesi markalarla benzerliğinin bulunmadığını ileri sürerek; başvurunun reddine dair TPE YİDK'nın ilgili kararının iptalini ve müvekkiline ait marka başvurusunun ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, başvuru konusu işaretin 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesinde yazılı mutlak ret nedenini aşmasının olanaksız olduğu, anılan işaretin redde mesnet markalar hükmünü kaybetmeden marka olarak tescilinin mümkün bulunmadığı, bu suretle davacı başvurusunun reddine dair YİDK kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.