Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15884 K.2013/12847

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.02.2008 tarih ve 2007/241-2008/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “SERTTAŞ+ŞEKİL” ibareli marka başvurusunun dava dışı şirketlere ait “SERTTAŞ”, “SERRTTAŞ TOPRAK SANAYİ VE TİCARET A.Ş.+ŞEKİL” ve “SERTTAŞ+ŞEKİL” unsurlu markalara ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek Markalar Diresince 556 sayılı KHK'nın 7/1 (b) maddesi uyarınca reddedildiğini, karar yapılan itirazın da TPE YİDK tarafından nihayi olarak reddedildiğini, başvurunun red gerekçesi markalarla benzerliğinin bulunmadığını ileri sürerek; başvurunun reddine dair TPE YİDK’nın ilgili kararının iptalini ve müvekkiline ait marka başvurusunun ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, YİDK tarafından tesis edilen kararın davacı muteriz vekiline 14.09.2007 tarihinde tarihte tebliğ olunduğu, iki aylık dava açma süresinin 14.11.2007 tarihinde son bulduğu, iş bu davanın 14.11.2007 tarihinde açılması gerektiği halde yasal sürenin dolmasını müteakip 15.11.2007 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.