Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16324 K.2013/14087

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 tarih ve 2009/93-2012/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkil adına TPE nezdinde tescilli 2008/48 sayılı tekstil ürünlerine ilişkin desen tasarımını izinsiz olarak bire bir taklit ederek kullandığını ileri sürerek, tecavüzün tesbiti, durdurulması, önlenmesi, üretilen ürünlere ve bunların üretiminde doğrudan doğruya kullanılan araç-gereçlere el konulmasına, şimdilik 25.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 2002 yılından beri davacı firmadan aldığı gipürleri pazarladığını, Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2009/108 D.İş sayılı dosyasıyla müvekkilinin iş yerinde yapılan tespitteki malların davacı firmadan bizzat satın alınan mallar olduğunu, müvekkili firmanın gipür üretmediğini, İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2009/14 D.İş dosyası ile tespit yapılan yerin müvekkiline ait olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında 2006 yılından başlayıp 2009 yılı başlarına kadar devam eden ticari İlişki bulunduğu, resmi kayıt toplamının 682.428,00 TL olduğu, davalının üretici olmaması ve davalıdan alınan ürünün davacı ürününe ayniyet düzeyinde benzer bulunması karşısında, her iki iş yerinde bulunan ürünün davacıdan alınan orijinal ürün olduğu taklit olmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.