Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16770 K.2013/13866

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 36. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.09.2012 tarih ve 2012/145-2012/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin geçmiş döneme ilişkin muhasebe evraklarının da bulunduğu deponun yer aldığı ana taşınmazda 23.04.2012 tarihinde büyük bir yangın çıktığını, bu yangında depo içinde mevcut ayrı bir bölümde bulunan şirkete ait geçmiş yıllar ithalat, ihracat dosyaları fatura, irsaliye, muhasebe evraklarının tamamen yandığını ileri sürerek müvekkili şirket deposunda bulunan ve yangın nedeni ile yanarak zayi olan ticari defterler, alış/satış faturaları, sevk irsaliye vs. muhasebe evraklarına ilişkin olmak üzere TTK hükümleri uyarınca zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, TTK’nın ticari defterler başlıklı 68. maddesinde, tacirin saklamakla mükellef olduğu defter ve kağıtlar, yangın su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet sebebi ile ve kanuni müddet içinde ziyaa uğrarsa, tacirin ziyaı öğrendiği tarihten itibaren 15 gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yerin yetkili mahkemesinden kendisine bir vesika verilmesini isteyebileceğinin düzenlendiği, öngörülen 15 günlük sürenin hak düşürücü süre niteliğinde olduğu,

ziyaa sebep olan ve büyüklüğüne de işaret olunan yangının 23.04.2012 tarihinde gerçekleştiği, arşivin tamamen kullanılamaz hale geldiğinin bizzat 27.04.2012 tarihli tespit dosyası talep dilekçesinde de açıklandığı ve talep tarihi itibariyle hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.