Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16777 K.2013/14507

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2012 tarih ve 2010/510-2012/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... şirketi arasında imzalanan 23.01.2001 tarihli acentalık sözleşmesiyle müvekkilinin davalı şirketin sigorta acentası olduğunu, 09.01.2010 günü davalının müvekkilinin online bağlantısını keserek haksız olarak ihbarda bulunmaksızın sözleşmeyi feshettiğini ileri sürerek, şimdilik 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının acentelik faaliyeti gösterdiği bölgede üç yıllık süre içerisinde yapmış olduğu tüm sigorta işlemleri nedeniyle davalının zararına sebebiyet verdiği, esasen davalının bu nedenle sözleşmeyi fesih hakkının mevcut olduğu, ancak, somut olayda davalı ... şirketince tek yanlı olarak acenteliğin feshinin sözkonusu olmadığı, davacı şirketçe sözleşmeden kaynaklanan yetkilerin kullanıldığı, sözleşmeye göre davacının doğrudan doğruya sigorta poliçesi düzenlemesi ve davacı acentenin sigorta poliçesi üretim ekranını bu şekilde kapatmasının mümkün olduğu, sözleşmeyi fesih ihtarnamesinin ise davacı şirketçe gönderildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.