Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16891 K.2013/13986

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.05.2012 tarih ve 2011/659-2012/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gülenay Erşan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 9 Temmuz 2010 günü davalı şirkete ait uçak ile Stuttgart'tan İstanbul Sabiha Gökçen Hava Limanı'ndan aktarmalı olarak Ankara Esenboğa Havalimanı'na gelmek üzere, davalı şirketten bilet aldığını, 9 Temmuz 2010 günü saat 13:05'de Almanya Stuttgart'tan 13 yaşlarında oğlu ve 3 aylık bebeği ile hareket edip, 16:50 civarında İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanı'na indiklerini,

Almanya'dan uçağa binerken hostesler tarafından teslim alınan bebek ile ilgili olan anakucağı adlı puset ve bazı oyuncakların bulunamayınca arama cihetine gidildiğini ancak eşyaları alan hostesin puset ve bazı oyuncaların üzerine bagaj etiketi yapıştırmadan bagaj kısmına koyması nedeni ile bulunamadığını, bu aramalar ve koşuşturmalar sırasında müvekkilinin 13 yaşındaki oğlu ve kucağındaki 3 aylık bebeği ile oradan oraya koşup perişan olduklarını, eşyaların aranmasının takriben üç saat sürdüğünü, eşyaların bulunamadığını, Ankara'ya gidecek uçağın herhangi bir anons ve hatırlatma yapılmadan müvekkilini almadan Ankara'ya hareket ettiğini,

bir sonraki 19:50 uçağına binmek zorunda kaldıklarını, netice itibari ile 4-5 saatlik bir koşuşturma, telaş ve beklemenin söz konusu olduğunu, müvekkilin hiç hak etmediği bu sıkıntı ve üzüntüsünün telafisi amacıyla 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının kaybolan eşyaları ve Ankara'ya 2-3 saatlik geç varışı sebebiyle BK. 49. maddesindeki şartların ne şekilde gerçekleştiği hususunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.