Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17104 K.2013/15984

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Anadolu Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk (Kartal Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 19.07.2012 tarih ve 2011/102-2012/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu dershanede muhasebe dersi öğretmenine ihtiyaç duyulması üzerine davalıdan ders vermeye başlamasını istediğini, davalının 8 hafta süresince hafta sonu dörder saat derslere girdiğini, müvekkilinin yıllardır öğrencilerine fotokopi olarak dağıttığı ders notlarını derlediğini, davalı ile uzun süreli çalışmayı düşünmesi sebebiyle öğrencilerine takdim ederken öğrencilerin dersine ilgi duyması için kendi hazırladığı kitaba davalının da ismini yazdığını, tüm içeriği müvekkili tarafından hazırlanan kitabın Ocak 2009 tarihinde "MUHASEBE" ismi altında "İkinci Sayfa" yayınevi tarafından yayınlandığını,

kitap üzerinde "... ve ..."ın yazar olarak gösterildiğini, daha sonra davacının kendi eserini gerek konu gerekse içerik olarak genişleterek "ABAKÜS MUHASEBE SINAV SETİ" altında 2010 yılında yeniden bastırdığını, davalının kitaba hiçbir katkısı olmamasına rağmen müvekkilinin yayınladığı kitabın içeriğinin daha önce yayınlanan kitabın içeriğiyle aynı olduğu, ilk eserde kendi ismine yer verildiği halde ikinci eserde ismine yer verilmediği gerekçesi ile maddi ve manevi tazminat davası açtığını ileri sürerek.

Ocak 2009 tarihinde ikinci sayfa yayınevi tarafından basımı gerçekleştirilen “MUHASEBE” isimli kitabın eser hak sahibinin münhasıran davacı olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 2009 yılında müvekkili ile davacının birlikte “MUHASEBE” isimli kitap yayınladığını, daha sonra davacının aynı içerikli "Abaküs Muhasebe Sınav Seti" isimli kitabı tek başına yayınladığını, bu kitabın içeriğinin evvelce birlikte yayınladıkları muhasebe isimli kitapla aynı olması nedeniyle, Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2010/377 Esas sayılı dosyası ile davacı aleyhine maddi ve manevi tazminat talebi ile davacının haksız tecavüzünün ref'i ve önlenmesine ilişkin dava açtıklarını,

bu davada öncelikli olarak tarafların dava konusu eser üzerinde hak sahibi olup olmadığı hususu tespit edildikten sonra maddi tazminat hesabına geçileceğini, bu nedenle mahkememizde görülen davanın Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2010/377 esas sayılı dosyasında derdest olduğunu, davacının davasında hukuki yararının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, “MUHASEBE” isimli eserin meydana getirilmesinde davalının yaptığı yardımın teknik hizmet ve teferruata ilişkin olduğu, FSEK'nun 10/son maddesindeki düzenlemeye göre, bu tür yardımların davalıya eser sahipliği sağlamayacağı, dolayısıyla eser üzerindeki hak sahibinin davacı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, Ocak 2009 tarihinde İkinci Sayfa Yayınevi tarafından basımı gerçekleştirilen "MUHASEBE" isimli kitabın eser hak sahibinin davacı ... olduğunun tespitine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Ocak 2009 tarihinde İkinci Sayfa Yayınevi tarafından basımı gerçekleştirilen “MUHASEBE” isimli kitabın eser hak sahibinin davacı ... olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda belirtilen gerekçeyle davacının işbu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak; işbu dava, davacı ... aleyhine davalı ... tarafından açılan Ankara 4. Fikri Ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2010/377 Esas sayılı dosyasıyla görülen eser sahipliğinden kaynaklanan maddi ve manevi haklara tecavüzün ref'i ve önlenmesi, kitabın toplatılması,

tazminat talepli davadan sonra ikame edilmiş olup, ... tarafından açılan davada ...'ın “MUHASEBE” isimli kitabın ortak eser olmayıp, münhasıran kendisine ait bulunduğunu savunmuş olmasına ve bu hususun o davada hadise olarak tartışılıp sonuca bağlanmış ve ilgili hükmün Dairemizin 26.04.2013 tarihli 2012/6776 Esas, 2013/8349 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş bulunmasına göre işbu davada 5846 Sayılı Kanunun 15/3. maddesinde düzenlenen bir tespit davasının açılıp görülmesi noktasında davacının bir hukuki yararının bulunmadığı ortadadır.

Buna mukabil, yanılgılı değerlendirmeyle, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının olduğu kabul edilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.