Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17150 K.2014/7613

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/03/2012 tarih ve 2011/51-2012/102 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl davada davalı birleşen davada davacılar vekili Av.M. A. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı H. C&F Otomotiv Ltd.

Şti. vekili, müvekkili ile davalı arasında işçilik, ofis, servis elemanı, revir elemanı ve şoförlük hizmetleri için 29.9.2006 tarihli sözleşme ile yine aynı tarihli personel ve malzeme taşıma sözleşmesinin akdedildiğini, sözleşmenin 15.03.2007 tarihinde tek taraflı olarak müvekkili tarafından feshedildiğini, davalı tarafından iki adet sözleşmelere 2 adet 01.01.2007 tarihinden geçerli olmak üzere ek protokol düzenlediğini, protokollerin müvekkili tarafından onaylanmadan bu protokollere göre fatura düzenlediğini,

müvekkilinin imzadan kaçınması üzerine davalı tarafından 23.02.2007 ve 26.02.2007 tarihlerinde şirket yetkililerinin hesabına toplam 11.000 TL yatırdığını, yetkililerin bildirimi üzerine paraların 27.02.2007’de davalıya iade edildiğini, bunun üzerine şirket yetkililerinin kimliği belirsiz kişilerce tehdit edildiğini, bu arada şirket yetkililerinin incelemeleri sonucu davalının, taşıma işini başka işverene yaptırdığı, işçilerin prime esas kazançlarının az gösterildiği, çalışmadığı halde kimi işçilerin çalışan gösterildiği, kamyon kasası ebatlarının farklı olduğu,

mesai ve ücret faturalarının fazla düzenlendiğinin tesbit edildiğini, Kocaeli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/2362 esas sayılı dosyasındaki ödeme emrine konu faturaların davalı (alacaklı) tarafından sözleşme konusu işlere ilişkin ancak davacının imzalamadığı ek protokollere göre tek taraflı olarak düzenlenerek takibe konulduğunu , haciz tehdidi altında takip dosyasına 128.000 TL ödendiğini, takibe konu faturalar ile talep edilen, 29/03/2007 tarihli personel servisi konulu 18.115 TL bedeli faturanın sözleşmeye göre gerçek tutarının 11.338,00 TL olduğunu,

29/03/2007 tarihli işçilik bedeli konulu 40.959,35 TL bedelli faturanın sözleşmeye göre gerçek tutarının 26.270,57 TL olduğunu ve işçilere kendisinin ödediğini, 28/02/2007 tarihli milk run servisi konulu 20.145 TL bedelli faturanın gerçekte 16.770 TL olduğunu ve ödendiğini, 29/03/2007 tarihli muhtelif temizlik konulu 7.429,78 TL bedeli faturanın gerçek değerinin 800 TL ortalama temizlik gideri olduğunu, 29/03/2007 tarihli milk run taşıma konulu 18.171,40 TL bedelli faturanın gerçekte 15. 323,80 TL olduğunu, toplamda 27.461,89 TL + KDV bir borç görünüyor ise de Şubat 2007 de 120.692,26 TL, Mart 2007 de 71.547,92 TL ödeme yapıldığını,

davalının anılan işyeri ile ilgili olarak SSK Prim borcu, ihbar tazminatından asıl işveren konumunda olan davacı da sorumlu olduğundan mahsuplaşma neticesinde davalıdan KDV dahil 8.224,50 TL alacaklı olduklarını ileri sürerek icra takibi ile talep edilen toplam 117.218,24 TL fatura bedeli kadar borçlu olmadığının tespitine, 8.224,50 TL’nın istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan aralarındaki sözleşme gereğince alacaklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İşbu dava dosyası ile birleşen 2007/376 Esas sayılı dosyada davacı H.U. vekili, davalı hakkında Kocaeli 1.İcra Müdürlüğü'nün 2007/2362 esas sayılı dosyası ile 5 adet faturanın tahsili için ilamsız takip yapıldığı borçlunun itirazı ile takibin durduğunu itirazın iptali ve takibin devamına karar verilmesini, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

İşbu dava dosyası ile birleşen 2007/216 Esas sayılı dosyada davacı Hakkı Uzun vekili, taraflar arasındaki 29.09.2006 tarihli sözleşmelerin haksız feshi nedeniyle, yine sözleşmelerin 6.maddeleri uyarınca cezai şart/tazminata hak kazandıklarını ileri sürerek 29.09.2006 tarihli belirli süreli hizmet akti sözleşmenin 6/c maddesi gereği cezai şart/tazminatın tesbiti ile şimdilik 15.000 TL ve 29.09.2006 tarihli personel ve malzeme taşıma sözleşmesi 6/a.maddesi uyarınca şimdilik 15.000 TL cezai şart/tazminat bedelinin haksız fesih tarihi 26.03.2007 tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sözleşmenin tarafı olan H. U.’nun işi başka bir taşıyıcıya vermesi, işçilere eksik ödeme yapması SSK primlerini eksik bildirmesi ve H. C&F Otomotiv Ltd.

Şti.nin çalışanlarına yapılan izahı yapılamayan ödemeler nedeniyle her iki akdin de ortak nedenlerle ve haklı nedenle feshedildiği, belirli süreli hizmet sözleşmesinin 6/c. maddesinde iki tarafın mutabakatı ile fesih mümkün ise de haklı fesih halinin mevcudiyeti halinde bu madde hükmünün uygulanamayacağı, H. C&F Otomotiv Ltd.

Şti.'nin imzalamadığı ek sözleşmeler kapsamında talep edilen işçilik ücret farkından doğan farkı talepte haklı olduğu, esas sözleşmede de bu konuda hüküm bulunduğu ancak servis ücreti ve akaryakıt ücreti talebinde haklı olmadığı, hüküm tarihi itibariyle H. C&F Otomotiv Ltd. Şti. H. U.’a halen 32.988,58 TL borçlu olduğundan bu miktar üzerinden takibin devam etmesi gerektiği, gerekçesiyle asıl davada olan Menfi Tespit davasında davacı H.C.F. Otomotiv Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti.'nin 12/04/2007 tarihi ve sonrasında yapılan ödemeler düşüldükten sonra bakiye 83.989,74 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, davacının ve davalının tazminat talebinin reddine, birleşen 2007/376 esas sayılı dosyasında itirazın iptali davasının kısmen kabulü ile davacı H.U.’un davalı H. C.F. Otomotiv Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.den dava tarihi itibariyle 32.988,58 TL alacaklı olduğu tespit edildiğinden davalı H. C.F.

Otomotiv Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin bu miktar alacak bakımından Kocaeli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/2362 esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile 32.988,58 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte takibin devamına, fazlaya ilişkin talebinin reddine,asıl alacak likit olduğundan 32.988,58 TL üzerinden hesaplanacak % 40 icra inkar tazminatının davalı H. C.F. Otomotiv Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti.'den tahsili ile davacıya verilmesine, davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine, birleşen 2007/216 esas sayılı sözleşmenin feshinden doğan cezai şart ve tazminat talepli davada, davalı H.C.F. Otomotiv Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. nin sözleşmeyi haklı olarak feshettiği kabul edilerek her iki sözleşmeden dolayı talep edilen cezai şart/tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-birleşen davada davalı H.C&F Otomotiv San. Ltd. Şti. vekilinin tüm ve asıl davada davalı-birleşen davada davacı Hakkı Uzun vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır. Dava tarihinden sonra doğacak haklar için görülmekte olan davada karar verilmesi mümkün değildir.

Asıl dava, borçlu olmadığının tesbiti ve istirdat istemine ilişkin olup, davacı-birleşen davanın davalısı şirket tarafından davalı adına yapılan 60.770 TL ödeme 16.04.2007 tarihinde menfi tesbit dava tarihi 12.4.2007’den sonra yapıldığından menfi tesbit davasında bu miktarda dahil edilerek borçlu olunmadığının tesbitine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla, mahkemece asıl davada davacı-birleşen davada davalı H.C&F Otomotiv San. Ltd. Şti.nin 23.219.55 TL’dan borçlu olmadığının tesbitine ve bu miktar esas alınarak yargılama gideri ve ücreti vekalete karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın davalı-birleşen davada davacı H.U. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.