Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17382 K.2013/15884

Taraflar arasında görülen davada Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.06.2012 tarih ve 2009/192-2012/442 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili kurumun alt işvereni sıfatı ile iş yaptığı, bu dönemde çalıştırdığı işçilerin, müvekkili hakkında asıl işveren olduğu için kıdem ve ihbar tazminatları ile yılık izin ücreti talebi ile dava açarak bu davaları kazandıklarını ve gerekli ödemelerin müvekkili tarafından yapıldığını, davalının da bu ödemelerden sorumlu olduğunu ileri sürerek toplam 15.000,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işçilerin işten çıkarılmasının davacının tasarrufunda olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; bilirkişi raporunda rücu tazminatına konu miktarın toplam 14.374,81 TL olduğunun bildirildiği, bilirkişi raporunun ilmi ve kazai içtihatlara uygun, denetlemeye açık, hüküm kurmaya yeterli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 14.374,81 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.