Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17489 K.2013/16030

Taraflar arasında görülen davada Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/09/2012 tarih ve 2012/67-2012/754 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 42.500 kg kiviyi davalıya ait depoda muhafaza ettiğini, depo koşullarının uygun olmaması nedeniyle ürünlerin zarar gördüğünü, davalıyla zararlarının karşılanması için görüşme yaptıklarını, kendilerine şirket ortağı olduğunu belirttikleri... imzalı bononun verildiğini, aynı zamanda ibraname imzalattırıldığını, sonradan bononun sahte çıktığını ileri sürerek, 65.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendilerini ibra ettiğini, iddia edildiği gibi bono vermediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, kivilerin bozulduğunun tarafların kabulünde olduğu, 28.01.2010 tarihinde birbirlerini ibra ettikleri, dolandırıcılık iddiasına yönelik olarak takipsizlik kararı verildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.