Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17664 K.2013/15654

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.10.2011 tarih ve 2011/39-2011/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "ERİŞ" ibareli markasının tanınmış bir marka olduğunu, ayrıca "ERİŞ FLOUR MILLS", "ERİŞ YAĞ", "ERİŞLER" ve "ERİŞ UN" ibareli markaların da sahibi bulunduğunu, müvekkilinin “ERİŞ UN GOLD” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere yaptığı başvuruya davalı tarafından itiraz edildiğini ve başvurularının reddedildiğini, redde mesnet markalar aleyhine hükümsüzlük davası açtıklarını ve YİDK kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nun 2011-M-310 sayılı YİDK kararının iptaline ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların karıştırılabilecek derecede benzer olduklarını ve aynı tür malları kapsadıklarını, kurum tarafından yapılan işlemlerin ve alınan kararların hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin ERİŞ ibaresini ilk kez marka olarak 1990 yılında tescil ettirdiğini, davacının markalarının müvekkilinin tescilinden daha sonra olduğunu, markanın müvekkili tarafından uzun yıllardır kullanılması suretiyle tanıtıldığını ve davalının marka üzerinde öncelik hakkı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, itiraza dayanak markaların kapsamlarındaki mallar ile davacı başvurusuna konu mal ve hizmetlerin aynı veya aynı tür oldukları, işaretlerin de genellikle ürün ve markalarını yan yana görme imkanı bulunmayan ortalama tüketicide bıraktığı genel izlenim, görünüm, okunuş ve anlam olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları, karıştırılması ihtimalinin ve en azından bağlantılı olduğu yanılgısına neden olacağından KHK’nin 8/1-b hükmü anlamında tescil engelinin aşikar bulunduğu,

somut olayda, davacının kullanımla ayırt edicilik ve tanınmışlık iddiasına ilişkin kanıtların davacının "ERİŞ" ibareli markalarının "un" emtiasında kullanımına dair bulunduğu, davacının önceki tarihli markalarının da çekişme konusu malları kapsamadığı ve kazanılmış hak teşkil etmeyeceği, somut olayda davacının kazanılmış hak oluşturduğu iddiasına esas olabilecek markaların 149139, 189585, 2001/21466, 2003/3515, 2003/3516 sayılı "ERİŞ UN", "ERİŞ YAĞ +ŞEKİL", "ERİŞ FLOUR MİLLS", "ERİŞ",

"ERİŞLER" ibareli markalarda asıl unsur çekişme konusu "ERİŞ" ibaresi olmakla beraber tescil kapsamındaki malların çekişmeli 29. sınıftaki ve 30. sınıftaki mallar ile aynı veya aynı tür olmadığı, davacıya ait 2009/26172, 2009/26174, 2010/18009, 2010/22667, 2010/22666 sayılı marka başvurularının çekişme konusu 2009/26171 sayılı başvurusundan sonra TPE kayıtlarına girdiği, dolayısıyla başvuru için kazanılmış hak oluşturduğundan söz edilerek bu başvurulara dayanılmasının hukuki bir dayanağı bulunmadığı,

ayrıca davacının bir kısım marka haklarının gasp edildiğinden bahisle kardeş firma olarak adlandırdığı dava dışı üçüncü kişiler Bafra Eriş Un A.Ş. ve Erişler Yem A.Ş. adına 2006 yılından itibaren TPE kayıtlarına giren ve bir çoğu takip edilmediği için hükümden düşen marka başvurularının da çekişmeli malları kapsamasının davacı iddialarına dayanak oluşturmayacağı, dolayısıyla dava dışı üçüncü kişiler adına yapılan bu başvuruların ve kapsamlarının değerlendirilmesinde hukuki yarar bulunmadığı, iptali istenen YİDK kararında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.