Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17785 K.2013/15462

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.09.2012 tarih ve 2011/419-2012/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2008/39 Esas 2009/268 Karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonunda, müvekkillerinin açtığı marka hükümsüzlüğü davasının esastan reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini,

bu davada davalı tarafın yargılama sırasında hileli davranışta bulunarak müvekkillerinin delilleri arasında bulunan 2003 ve 2004 yıllarına ait katalogların gerçek olduğunu bildiği halde sahte olduklarını ileri sürdüğünü;ancak Kartal F.S.H.C.M.’nin 2010/492 Esas sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sırasında ve O.H.I.M. nezdinde müvekkilleri aleyhine yaptığı itirazda daha önceleri sahteliğini ileri sürdüğü ve müvekkillerinin markalarını taşıyan 2003 yılına ait kataloğu delil olarak sunduğunu,

bu suretle dava konusu markanın 2003 yılından beri müvekkillerine ait olduğunu delil ve beyanı ile ikrar etmiş olduğunu ileri sürerek Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2008/39 Esas 2009/268 Karar sayılı kararının HMK’nın 374. ve devamı maddeleri gereğince yargılamanın iadesi yoluyla kaldırılmasına ve davalıya ait “TALUS BY KORLE” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı tarafın HMK’nın 375. madde uyarınca aranan şartların somut olayda bulunmaması nedeniyle “hile” sebebine dayalı olarak iade-i muhakeme talep edemeyeceğini, zira bahse konu mahkeme kararının gerekçesi incelendiğinde davacının dosyaya sunduğu katalogların sahte olması nedeniyle hüküm kurulmadığının bilakis katalogların kararın verilmesinde dikkate alındığının anlaşılacağını, öte yandan müvekkilinin O.H.I.M. nezdinde söz konusu katalogların gerçek olduğunu ileri süremeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının iade-i muhakeme talebini HMK’nın 375/1 (h) maddesindeki “karara tesir eden hileli davranış” sebebine dayandırdığı, HMK’nın 377/1(c) maddesine göre, iade-i muhakeme talep edilebilmesi için hilenin ilk defa öğrenildiği tarihten itibaren en geç 3 ay içinde davanın açılması gerektiği, somut olayda davacı tarafın, davalının O.H.İ.M.’deki marka başvurusuna itiraz sebebi ile sunduğu savunmasının (iddiaya göre katalogların gerçek olduklarının ileri sürüldüğü) davacılar marka vekiline 24/05/2011 tarihinde tebliğ olunduğu, oysa eldeki davanın 17/12/2011 tarihinde açıldığı,

buna göre 3 aylık hak düşürücü sürenin çoktan dolduğu, aynı olgunun sonradan bir kez daha Kartal F.S.H.C.M.’nin 2010/492 Esas sayılı dava dosyasında söylenmesinin sonuca etkili olmadığı, kaldı ki; iade-i muhakeme yolu ile kaldırılması talep edilen kararın verildiği davada , davacı yanın iddia ettiği gibi davalı tarafın inkarı sebebiyle “katalogların” delil olarak kabul edilmediği ve bu yüzden davanın reddine karar verildiği gibi bir durumun söz konusu olmadığı, dolayısıyla davalının HMK’nın 375/1(h) maddesinde tarif olunduğu gibi ”karara tesir eden “hileli davranışının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili ; kararı temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.