Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17788 K.2013/16385

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/07/2012 tarih ve 2011/383-2012/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK.'nın 3494 sayılı kanunla değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl dosya ve birleşen dosya kapsamında, müvekkilinin 2010/01964 sayılı ''RÜZGARLIK+Şekil'' unsurlu tasarım başvurusunun davalı şirketin itirazı üzerine yenilik vasfının bulunmadığı gerekçesi ile reddedildiğini, müvekkili tasarımının yenilik ve ayırtedicilik özelliğine sahip olduğunu belirterek YİDK kararının iptaline, tasarımın tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, alınan karar ve yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı başvurusuna itirazın nihai olarak reddine ilişkin YİDK kararının 26.01.2011 tarihinde davacı tasarım vekiline tebliğ edildiği, davacının ise davayı en geç 26.03.2011 tarihine kadar açması gerekirken, hakdüşürücü süre geçtikten sonra 21.10.2011 tarihinde açtığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davanın hakdüşürücü süre içerisinde açılmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.