Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18254 K.2013/15840

Taraflar arasında görülen davada Samsun 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/10/2012 tarih ve 2010/464-2012/384 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde sigortalı bulunan emtianın davalı şirketin maliki, diğer davalının ise sürücüsü bulunduğu araçta taşınması sırasında hasarlandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, hasar tutarının sigortalıya ödendiğini belirterek 13.464,00 TL'nin 24/09/2010 tarihinden işletilecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, olayın meydana gelmesinde müvekkili şirket çalışanının ağır kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, olayın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, taşıyıcının hasardan sorumlu bulunduğu, hasar bedelinin KDV hariç 12.231,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 12.331,00 TL'nin 24/09/2010 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.