Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18898 K.2013/17023

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.12.2010 tarih ve 2009/168-2010/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1961 yılında kurulduğunu, müvekkilinin bisküviler, krakerler, gofretler, pastalar vs. ürünlerin imali, ihracı, ithali ve ticaretiyle iştigal ettiğini, ETİ ibareli markanın Türkiye'de ilk kez kendileri tarafından kullanıldığını ve bu markanın ayırt edici özellik kazandığını, ilk kez 1961 yılında ETİ markasını tescil ettirdiklerini, ETİ ibareli çok sayıda tescilli markalarının olduğunu, davalının kötüniyetli olarak müvekkili şirket adına tescilli ETİ markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olan NETTİ ibaresinin tescili için başvuruda bulunduğunu,

ETİ markalarının ayırt ediciliği ve toplumda ulaştığı tanınmışlık seviyesinin iltibas tehlikesini arttırdığını ileri sürerek, TPE YİDK’nın 17.04.2009 tarih ve 2009-M-1559 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.