Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18914 K.2013/16399

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/09/2012 tarih ve 2012/51-2012/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili birliğin adını, kısaltmasını ve logosunu kullanarak, 2010/40724 sayılı "...+Şekil" markasını tescil ettirdiğini ileri sürerek, markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markanın tescil başvurusunun yayınlanmasından itibaren üç aylık süre içerisinde itirazda bulunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı derneğin 24.05.2010 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile kurulduğu, web sitesi kurarak işarete ayırt edicilik kazandırdığı, davalının bu tarihten sonra 21.06.2010 tarihinde marka başvurusunda bulunduğu, davalının eyleminin haksız rekabet teşkil ettiği, 556 Sayılı KHK'nın 8/3 md. uyarınca davacının davalının markasının hükümsüzlüğünü talep etme hakkı bulunduğu, davalının özgün ve ayırt edici tüzel kişi(dernek) adını bire bir marka olarak tescil ettirmesinin KHK'nın 8/5. maddesi uyarınca nispi tescil engeli olduğu,

yine davalının davacı derneğin kurucular kurulunda yer alıp dernek temsilciliği yaptıktan sonra derneğin kendisine duyduğu güveni istismar ederek, dernek ismini ve kısaltmasını marka olarak tescil ettirmesinin açık bir kötü niyetli marka tescili olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.