KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/2980 E., 2012/3867 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/11/2002 gün ve 2001/1835-2002/1342 sayılı kararı bozan Daire’nin 10.10.2011 gün ve 2010/2521 - 2011/12464 sayılı kararı aleyhinde davalı ...Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Egebank A.Ş.'nin İzmit Şubesi'ne başvurarak para yatırmak istediğini, ancak banka görevlilerinin yönlendirme, ikna ve gerçekleri gizlemeleri sonucu 21.681,33 TL’nı Egebank Offshore Ltd.’ne yatırdığını, bu şekilde zarara uğradıklarını ileri sürerek, 21.681,33 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının talimatıyla paranın Egebank Offshore Ltd hesabına yatırıldığını, Egebank Offshore Ltd.’nin farklı tüzel kişiliğe sahip olduğunu, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının talimatıyla paranın Egebank Offshore Ltd hesabına yatırıldığı, şirketin farklı tüzel kişiliğe sahip olduğu, davacının aldatılma ve yönlendirme sonucu davalı banka görevlilerince offshore bankasına hesap açtırıldığı hususunu ispatlayamadığı, alacağın Egebank Offshore Ltd.’den talep edilebileceği gerekçesiyle, davanın husumetten reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.10.2011 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davalı ...Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/2980, K. 2012/3867, 15 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama